ΚΟΚΚΙΝΟ ΟΙΚΕΙΟ

Θες να αρχίσω με το,

"μια φορά κι έναν καιρό"

ή να γθυδώ με μιας;

Πως βολεύει μόνο πες.

Λίγο πιο γρήγορα όμως,

γιατί απόψε είπαν θα πέσουν οι στέγες,

σε κάποια κεφάλια.

Όχι σε όλα.

Τι περιμένεις σα μωρό;

Πες δεξιά.. αριστερά;

Πως ακριβώς σε βολεύει;

Παπαρούνα ή βλίτο;

Παπαρούνα απόψε;

Να μας ακούσει η Γειτονιά;

Τι σου 'μάθε η μαμά τόσα χρόνια;

Μόνο να μετράς λεφτά,

και να πασαλειύεσαι με κόκκινα κραγιόν;

Κοίτα.

Μη χάνω το χρόνο μου.

Θα περάσουν να με πάρουν.

Φεύγω.

Μη σηκωθείς.

Κρίμα.

Κι ο καφές δίπλα στο πιάνο,

έτοιμος να καταρρεύσει κι αυτός

μαζί σου.

Μη σηκώνεσαι.

Είμαι τσουνάμι.

Θα σε πνίξω.

Θα διαμελιστεις.

Και μετά,

εσύ που;

Πως θα ακούγεται η γνώμη σου,

απ'τα μεγάφωνα του Φαλήρου,

σε όλη την πρωτεύουσα;

Αναστασία Πελεκάνου