ΑΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ

Αγριότητα μεγάλη

από τους ακροατές.

Λάθος μου,

που πήρα τα βιβλία μου

και πήγα να τους βρω.

Σαλεμένο ακροατήριο.

Αποφασισμένοι,

να με σκηνοθετήσουν,

να με τοποθετήσουν,

να με μετατρέψουν.

Στην αρχή πίστεψα,

συντονίστηκα.

Έδωσα.

Κατεδαφίστικα.

Στο τέλος ένιωσα,

με μάτια σφραγισμένα,

τις μαύρες ανάσες τους.

Γιατί η περιέργεια

και η ραδιουργία,

ήταν το κέντημα,

που έμεινε στη μέση.

Πάλι καλά.

Τους χρειάζομαι τους ακροατές.

Τώρα που διδάχθηκα πως,

η απαρηγόρητη ηλιθιότητα,

ακολουθεί σε σχεδιασμένη αμηχανία.

Γυρνώντας το κεφάλι μου,

είδα τον κόκκινο ήλιο ένα με τη θάλασσα

και μέσα σε αυτή,

οι ακροατές

να χειροκροτούν αγαρνίριστοι.

Διαβολικά ενθουσιασμένοι,

να εξ υψώνουν φίδια

λαχταρώντας αίμα.

Αίμα και διαφθορά.

Αναστασία Πελεκάνου