[«Συγγραφές/Ποιήτρια»]

Την θυμάμαι ξινή

να κουνάει τους γοφούς της,

ανοίγοντας τα πόδια της

με μυρωδιά ναφθαλίνης

εκεί στον πάτο της τον ιδρωμένο.

Την θυμάμαι να βγαζει δολάρια ασταμάτητα

από τσέπες και εμετούς.

Από οικογένεια με φασιστικές αντιλήψεις,

να κλαίει και να σκουπίζει τις μύξες της

καθώς ο αλλοδαπός εργάτης

της κλάδευε τον κήπο και την παρηγορουσε 

μιλώντας σπαστά Ελληνικά.

Έφυγε νωρίς από το γλέντι.

Ήθελε να συνεχίσει την βραδιά

με τον Θεό έρωτα της.

Μας ευχήθηκε ένα "καλό ξημέρωμα"

σαν από ταινία τρόμου.

Χαιρέτισε τον τώρα συγκάτοικο της κι έφυγε δαγκώνοντας τα ξεραμένα χείλη.

Δηλώνει «συγγραφές/ποιητρια»

και γράφει χωρίς προφύλαξη.

Ανταλλάσει γνώμες για τους απροσάρμοστους και κρύβει καλά την απανθρωπιά της.

Την θυμάμαι να είναι

αλυσοδεμένη υπομονετικά

στη μοναξιά της,

ουρλιάζοντας στην καρδιά της Αθήνας.

Αναστασία Πελεκάνου